به بهانه نیکوکاری

شاید گذر سریع زمان رو بشه از نوشته های هر روز من حس کرد.انقدر سریع از کنار ما رد می شود که گاهی از حیرت انگشت به دهان می مانم که امروز چگونه بود و چگونه گذشت.اگر روز ها ایستا بودند چه میشد؟کسی نمی مرد،کسی به دنیا نمی امد و پیر و بزرگ نمیشد.آن موقع چقدر زندگی عجیب میشد.این روز ها با نزدیک شدن به ایام شب عید ،مراسم نیکوکاری در سراسر کشور برگزار میشود. این مراسم معمولا از طرف بعضی ها موردا نقد قرار می گیرد که در جای خود قابل بحث است اما این حرکت های مردمی نشان از حس نوع دوستی مردم سرزمین ماست که به نظرم واقعا قابل تقدیر است.از جهتی دیگر پوشش رسانه های این مراسم بخصوص پوشش رادیو تلویزیونی ان قابل توجه است. مراسم سال 84 را من در حسینه ارشاد تهران بودم .یادش بخیر چقدر عمر زود می گذرد .شب خوش

یک تجربه

انسان برای رسیدن به کمال، نیازمند تجربه است .هر تجربه ای بهای خود را دارد .بعضی ها بسیار گران و بعضی هم ارزانند.اما این بسته به خود ماست که چقدر از تجارب خود و دیگران درس بگیریم و یا از کنارشان به سادگی بگذریم.در هر حال برای ساختن فردا، انسان نیازمند تجریه است.بعضی ازآدم ها مثل من هر کاری را دوست دارند که تجربه کنند.شاید کار هایی باشد که فقط یکبار فرصت ان پیش اید.همانند تجربه همکاری با یک دندانپزشک موقع یک عمل جراحی.شاید اگر تا بحال دندان عقل را جراحی کرده باشید با حرف های من بیگانه نخواهید بود.در حدود یک ساعت و نیم جراحی طول کشید. شایدباور آن سخت باشد که چقدر فشار بر روی دستیار پزشک هست چه برسد به خود پزشک.واقعا گاهی که از حق ویزیت بالای پزشکان شکایت می کنیم ،باید بگویم که واقعا حلالشان ،چرا که پول اعصاب و فشار کاریشان واقعا غیر قابل مقایسه با پولی است که می گیرند.البته در پرانتز بگم که بعضی از دکتر ها هم بی انصافند.در هر حال واقعا باید گفت ،خسته نباشید.شب خوش

نوزدهم بهمن سال 1377 یاد آور یکی از تلخ ترین روز های زندگی خانواده ما بود.از دست دادن مادر بزرگ عزیزم ،انسانی دوست داشتنی و مهربان.انسانی به تمام معنا.دلتنگی دیدارش ،سال هاست که همراهمان است.یاد پنج شنبه های خانه مادر بزرگ بخیر.هنوز بوی ادویه پلو هایش در کوچه خورشید خوب به یادم است.چقدر زود گذشت،نه سال و امروز به یادش از فرسنگ ها دور سنگ مزارش را با اشک هایم می شویم.روحش همیشه شاد

آقآ دایی، نه اون دایی اون یکی دایی

مراسم اهدا پیراهن شماره 10 مارا دونا اسطوره فوتبال آرژانتین به آقای رییس جمهور

به نظر هدیه عجیبی است به خدا خود آقای رییس جمهور هم تعجب کرده

سرمربي تيم ملي فوتبال گفت: تيم ملي ما بايد يازده بازيكن شماره 10 داشته باشد (خبرگزاري فارس.) این جمله آقا دایی بود.نه اون دایی ،علی دایی.نمی دونم من چرا گیر دادم به آقا دایی این روز ها.از بس حسودم.نمی تونم موفقیت دیگران را ببینم.دقیقا این جمله ایست که برای خیلی ها صدق می کند.حسادت سم خطرناکی است.در هر جایی باشد محیط راآلوده می کند و باعث عفونت می شود.شاید با هم دلی و محبت بشود برای تحکیم دوستی ها قدم برداشت.دوست ارزشمند ترین هدیه زندگی است که به قیمت سال ها عمر خریده شده است.شب خوش

دو مطلب

امشب دو مطلب خواستم بنویسم که اولی مربوط می شود به دست نوشت چند روز قبلم در مورد اعتماد به نفس ایرانی ،یکی از دوستان دو عدد عکس برایم فرستاد که کارم را کمی راحت کرد.(عکس هایی که می بینید).دوستانی برایم چند خطی نوشتند و بد ندیدم که تکرارش کنم.نمی دانم چرا تا از حرفی و کلامی انتقاد می کنیم برچسب سیاسی به آن می زنیم. در حالی که تنها درد دل و حرف های حقیقی است که کمی تلخ است. در هر حال شاید این عکس ها برای خیلی ها آشنا باشد ،اما تکرارش مایه یاد آوری است که هنوز نیازمند تلاش برای تبدیل شدن به ابر قدرت جهانی هستیم.این از این مطلب.

اما مطلب دوم را از قول دفتر امور آسیب دیدگان سازمان بهزیستی، نقل می کنم که امار نگران کننده ایست .این نهاد دولتی اعلام کرد:" تحلیل های شش ماهه ابتدای سال جاری که بر روی ۱۰ هزار زوج مراجعه کننده به مراکز مداخله در بحران بهزیستی صورت گرفت، نشان می دهد که دلیل ۱۰ درصد طلاق ها، مشکلات جنسی است. این در حالی است که حدود سه ماه پیش و در کنگره خانواده و سلامت جنسی علت ۵۰ درصد طلاق ها مشکلات جنسی تشخیص داده شده بود. در آمار جدید دفتر امور آسیب دیدگان سازمان بهزیستی، اختلال جنسی در مردان به صورت سرد مزاجی با ۴۷ درصد، کمبود مهارت های رفتار جنسی با ۲۴ درصد، انزال زودرس با ۹ درصد و در بین زنان، ۶۷ درصد سرد مزاجی و ۲۳ درصد کمبود مهارت های رفتاری جنسی عنوان شده است. با این حال هنوز در دادگاه های خانواده صحبت بر سر مشکلات جنسی بین زوجین تابو محسوب می شود و بسیاری از زنان و مردان بر روی این مشکل سرپوش می گذارند یا این که درباره این مشکل آگاهی کافی ندارند" .فکر می کنم که این مطلب کاملا واضح بود که نیاز به توضیح نداشته باشد.اگر به سرنوشت نسل های بعد اهمیت می دهیم،این تابو را ما نسل جدید پدر و مادر های آینده از بین ببریم .در چهار چوب اخلاق و دیدن و هنجار های اجتماعی نیز می توان خیلی از مشکلات را حل کرد.شب خوش. طولانی شد ببخشید

تیم ملی مال بابامه

حسین رفیعی عزیز از مجریای خوب سازمان صدا و سیما یک برنامه ای با جواد یحیوی اجرا می کرد که همه فوتبالیست ها هم بودند.حتما در موبایل یا سایت یو تیوب آن را دیدید که ادای علی دایی را در می آورد .می گن از علی دایی می پرسن کی از تیم ملی می روی ،علی دایی میگه تیم ملی مال بابام ،امروز در خبر ها خواندم که مهندس علی دایی(به قول رضا رشید پور عزیز در برنامه شب شیشه ای)به سر مربی گری تیم ملی ایران انتخاب شد.انشا الله که موفق باشه اما من نفهمیدم این آس رو آقای کفاشیان چه جوری بعد از این همه چهره موفق داخلی ،روش شد و رو کرد.در هر حال مسئله اسم نیست ،مسئله نتیجه است و امیداریم تیم ملی موفق شود که اقلا تیم های پیش رو را شکست دهد.شب خوش

یک داستان ازعشق واقعی

رفتی بی آنکه بگویی خداحافظ که در پس زمینه سایت در حال پخش است، داستان یک عشق قدیمی است .شاید مربوط به هفت دهه پیش .داستان عشقی آسمانی، بی سر انجام زمینی.داستان در کنارسنگ قبر معشوق اتفاق می افته،پیر مردی رنجور و خمیده بعد از سال ها دوری از وطن ،در کنار معشوقش نشسته و از درد روزگار براش درد دل می کند . پیرمردی که با دردی لا علاج بعد از سال ها به دیدن عشق جاویدانش آمده و برای رسیدن به او لحظه شماری می کند.از برادر عزیزم ،سهیل ممنونم که با آهنگ زیبای محسن چاووشی(سنتوری) مرا همراهی کرد.امیدوارم اشک مهمان چشمان نازنینتان نشده باشد. شب خوش